இந்தியாவின் எதிர்காலம் பற்றிய என் பார்வை

இந்தியா என்பது ஒரு நாடு மட்டுமல்ல. ஒரு நாகரிகம். ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக அறிவையும், ஆன்மீகத்தையும், கலாச்சாரத்தையும், மனிதநேயத்தையும் உலகிற்கு வழங்கிய ஒரு மண்ணின் பெயர்.

இந்த மண்ணில் பிறந்த ஒவ்வொரு தலைமுறைக்கும் ஒரு பொறுப்பு இருக்கிறது. நமக்கு கிடைத்த இந்தியாவை அப்படியே அடுத்த தலைமுறைக்கு கொடுப்பது அல்ல. அதை இன்னும் சிறந்த இந்தியாவாக மாற்றி ஒப்படைப்பது.

அதுவே என் நம்பிக்கை. நான் எதிர்கால இந்தியாவை கற்பனை செய்யும்போது, ஒரு பொருளாதார வல்லரசை மட்டும் பார்க்கவில்லை. ஒரு மனித மைய வளர்ச்சி கொண்ட வல்லரசை பார்க்கிறேன்.

உலகின் மிகப்பெரிய மக்கள் தொகை நமக்கு இருக்கலாம். ஆனால், அதுவே நமது மிகப்பெரிய வலிமையாக மாற வேண்டுமெனில், அந்த மக்கள் தொகை திறமையாகவும், கல்வியறிவுடனும், தொழில்நுட்ப அறிவுடனும், நெறிமுறையுடனும் வளர வேண்டும்.

அதுவே உண்மையான தேசிய செல்வம். என் பார்வையில், இந்தியாவின் எதிர்காலம் ஐந்து பெரிய தூண்களின் மீது நிற்க வேண்டும். மனித வளம். கல்வி. தொழில்நுட்பம். தொழில்முனைவு.

நேர்மையான நிர்வாகம். இந்த ஐந்தும் ஒன்றாக இணைந்தால், இந்தியாவின் வளர்ச்சியை யாராலும் தடுக்க முடியாது. எதிர்கால இந்தியாவில், ஒரு குழந்தை எந்த கிராமத்தில் பிறந்தாலும், அவரது கனவுகளுக்கு எல்லை இருக்கக் கூடாது.

ஒரு பெண் எந்த மாநிலத்தில் வாழ்ந்தாலும், அவரது திறமை உலக சந்தையை அடைய வேண்டும். ஒரு இளைஞன் எந்த மொழி பேசினாலும், அவரது புதுமைக்கு உலகம் கதவுகளைத் திறக்க வேண்டும்.

அதுவே நான் காணும் இந்தியா.

நான் கனவு காணும் இந்தியா, உலகத்துடன் போட்டியிடும் நாடு மட்டுமல்ல. உலகத்திற்கு புதிய தீர்வுகளை வழங்கும் நாடு. நுகர்வோராக மட்டும் இருப்பதில்லை. படைப்பாளர்களாக இருக்கும் நாடு.

தொழில்நுட்பத்தை இறக்குமதி செய்வது மட்டுமல்ல. உலகத்திற்கு தொழில்நுட்பத்தை ஏற்றுமதி செய்யும் நாடு. வேலை தேடுபவர்களை உருவாக்கும் நாடு அல்ல. வேலை உருவாக்குபவர்களை உருவாக்கும் நாடு.

அதற்காக, நமது கல்வி மாற வேண்டும். நமது சிந்தனை மாற வேண்டும். நமது அணுகுமுறை மாற வேண்டும்.

நான் நம்புவது, ஒரு நாட்டின் வளர்ச்சி அதன் பெரிய நகரங்களில் மட்டும் இருக்கக் கூடாது. ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும் இருக்க வேண்டும். ஒவ்வொரு கிராமத்திலும் இருக்க வேண்டும்.

ஒவ்வொரு குடும்பத்திலும் இருக்க வேண்டும். அப்போதுதான் வளர்ச்சி உண்மையானதாக இருக்கும். இந்தியாவின் மிகப்பெரிய பலம் அதன் பல்வகைத் தன்மை. பல மொழிகள். பல கலாச்சாரங்கள்.

பல மரபுகள். பல சிந்தனைகள். இவை நம்மை பிரிப்பதற்கான காரணங்கள் அல்ல. நம்மை உலகில் தனித்துவமாக்கும் அடையாளங்கள். எதிர்கால இந்தியா, செயற்கை நுண்ணறிவில் முன்னிலை வகிக்க வேண்டும்.

பசுமை தொழில்நுட்பத்தில் முன்னிலை வகிக்க வேண்டும். மருத்துவ அறிவியலில் முன்னிலை வகிக்க வேண்டும். விண்வெளி ஆராய்ச்சியில் முன்னிலை வகிக்க வேண்டும். கல்வியில் புதிய மாதிரிகளை உருவாக்க வேண்டும்.

பெண்கள் தொழில்முனைவில் உலகத்திற்கு முன்னுதாரணமாக இருக்க வேண்டும். இளைஞர்களின் புதுமையில் உலகத்தை வழிநடத்த வேண்டும். ஆனால், இந்த எல்லா முன்னேற்றங்களுக்கும் மேலாக, இந்தியா தனது மனிதநேயத்தை ஒருபோதும் இழக்கக் கூடாது.

அறிவும் வளர வேண்டும். அன்பும் வளர வேண்டும். பொருளாதாரமும் வளர வேண்டும். நெறிமுறையும் வளர வேண்டும்.

தொழில்நுட்பமும் வளர வேண்டும். மனித மதிப்புகளும் வளர வேண்டும். இதுவே சமநிலையான முன்னேற்றம்.

என் கனவில், ஒரு நாள் உலக நாடுகள் இந்தியாவைப் பார்த்து, "அவர்கள் வளர்ந்தார்கள்" என்று மட்டும் சொல்லக்கூடாது. "அவர்கள் வளர்ந்த விதம் உலகத்திற்கு ஒரு புதிய மாதிரியாக மாறியது." என்று சொல்ல வேண்டும்.

அந்த நாளை உருவாக்குவதில், அரசுகள் மட்டுமல்ல. தொழில்முனைவோர்களும், ஆசிரியர்களும், மாணவர்களும், அறிவியலாளர்களும், ஊடகங்களும், சமூக அமைப்புகளும், ஒவ்வொரு குடிமகனும் பங்கு பெற வேண்டும்.

அதனால்தான், நான் இந்தியாவை நேசிப்பது அதன் கடந்த காலத்திற்காக மட்டும் அல்ல. அதன் எதிர்காலத்திற்காகவும்.

என் கனவு, ஒரு வெற்றிகரமான நிறுவனத்தை உருவாக்குவது மட்டுமல்ல. ஒரு வலுவான இந்தியாவை உருவாக்கும் பயணத்தில் என் பங்களிப்பைச் செய்வது. அந்தப் பங்களிப்பு சிறியதாக இருக்கலாம். ஆனால், அது நேர்மையானதாக இருக்க வேண்டும்.

அது மனிதநேயமானதாக இருக்க வேண்டும். அது தலைமுறைகளைத் தாண்டி பயனளிக்க வேண்டும். ஏனெனில், நாடுகளை மாற்றுவது ஒரே ஒரு மனிதனால் முடியாது.

ஆனால், ஒரு மனிதனின் சிந்தனை, இலட்சக்கணக்கான மனிதர்களை ஊக்குவிக்க முடியும். அந்த ஊக்கம்தான், ஒரு நாட்டின் எதிர்காலத்தை மாற்றும். அந்த எதிர்கால இந்தியாவை, நான் காண்கிறேன்.

அதை உருவாக்கும் பயணத்தில், நான் என் வாழ்நாளை அர்ப்பணிக்கத் தயாராக இருக்கிறேன். அதுவே என் இந்தியா.

அதுவே என் கனவு. அதுவே என் பொறுப்பு.