தோல்வி, போராட்டம் மற்றும் வெற்றியின் உண்மையான அர்த்தம்

என் வாழ்க்கையில் நான் சந்தித்த மிகச் சிறந்த ஆசிரியர்கள் யார் என்று யாராவது கேட்டால், நான் எந்த ஒரு மனிதரின் பெயரையும் முதலில் சொல்ல மாட்டேன்.

நான் இரண்டு பெயர்களைச் சொல்வேன். தோல்வி. வெற்றி. இந்த இரண்டும் என் வாழ்க்கையை உருவாக்கிய ஆசிரியர்கள். வெற்றி எனக்கு தன்னம்பிக்கையை கற்றுக் கொடுத்தது. தோல்வி எனக்கு என்னை அறிமுகப்படுத்தியது.

வெற்றி என்னால் என்ன செய்ய முடியும் என்பதை உலகிற்கு காட்டியது. தோல்வி என்னுள் இன்னும் என்ன வளர வேண்டும் என்பதை எனக்கே காட்டியது.

அதனால்தான், நான் ஒருபோதும் தோல்வியை எதிரியாகப் பார்த்ததில்லை. அதை ஒரு அமைதியான ஆசிரியராகவே பார்த்திருக்கிறேன். தோல்வி ஒருபோதும் சத்தமாக பேசாது. ஆனால், அது கற்றுக் கொடுக்கும் பாடங்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் ஒலித்துக் கொண்டே இருக்கும்.

ஒரு வெற்றி உன்னை உலகிற்கு அறிமுகப்படுத்தலாம். ஆனால், ஒரு தோல்விதான் உன்னை உனக்கே அறிமுகப்படுத்தும். அந்த அறிமுகம்தான் வாழ்க்கையின் மிகப்பெரிய திருப்புமுனை.

என் பார்வையில், வெற்றி என்பது ஒரு இலக்கு அல்ல. ஒரு பயணத்தில் கிடைக்கும் ஒரு தருணம். அதேபோல், தோல்வியும் ஒரு முடிவு அல்ல. ஒரு புதிய திசையைக் காட்டும் ஒரு தருணம்.

பலர் வெற்றியை மட்டுமே கொண்டாடுகிறார்கள்.

ஆனால், வெற்றியின் பின்னால் நின்று அமைதியாக உழைத்த தோல்விகளை யாரும் பார்க்கவில்லை. ஒவ்வொரு வெற்றிக்கும் பின்னால், கைவிடப்படாத ஒரு கனவு இருக்கிறது. ஒவ்வொரு சாதனைக்கும் பின்னால், மீண்டும் மீண்டும் எழுந்து நிற்கத் தெரிந்த ஒரு மனம் இருக்கிறது.

ஒரு தொழில்முனைவோரின் உண்மையான வலிமை, அவர் எத்தனை முறை வெற்றி பெற்றார் என்பதில் இல்லை. அவர் எத்தனை முறை விழுந்த பிறகும் மீண்டும் எழுந்தார் என்பதில்தான் இருக்கிறது.

நான் நம்புவது, தோல்வி என்பது வாழ்க்கை சொல்வது, "இன்னும் முடிவடையவில்லை, மீண்டும் முயற்சி செய்." என்ற அமைதியான அழைப்பு. அந்த அழைப்பைக் கேட்கும் மனநிலை உள்ளவர்கள்தான், வரலாற்றை உருவாக்குகிறார்கள்.

ஒரு தோல்வி, ஒரு திட்டத்தை நிறுத்தலாம். ஆனால், ஒரு கனவை நிறுத்த முடியாது. ஒரு வெற்றி, ஒரு கதவைத் திறக்கலாம். ஆனால், ஒரு நல்ல மனநிலை ஆயிரம் கதவுகளைத் திறக்கும்.

என் வாழ்க்கையில் நான் கற்ற மிக முக்கியமான உண்மை என்னவென்றால், வெற்றி மனிதனை உயர்த்தலாம். ஆனால், அது அகந்தையையும் உருவாக்கலாம். தோல்வி மனிதனை வலிக்கச் செய்யலாம். ஆனால், அது பணிவையும் உருவாக்கலாம்.

எனவே, வெற்றி வந்தால் நான் என்னைக் கேட்டுக்கொள்வேன். "இதிலிருந்து நான் இன்னும் என்ன கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்?" தோல்வி வந்தால் நான் என்னைக் கேட்டுக்கொள்வேன். "இதிலிருந்து நான் இன்னும் எப்படி வளர வேண்டும்?" இந்த இரண்டு கேள்விகளும், என் வாழ்க்கையை முன்னே நகர்த்திக் கொண்டே இருக்கின்றன.

என் பார்வையில், வெற்றி என்பது பிறருடன் போட்டியிட்டு பெறப்படும் பரிசு அல்ல. நேற்றைய என்னைவிட இன்று நான் சிறந்த மனிதனாக மாறுவது. அதுதான் உண்மையான வெற்றி. அதேபோல், தோல்வி என்பது பிறர் சொல்வது அல்ல.

நம்முடைய மதிப்புகளை விட்டுக்கொடுத்து வாழத் தொடங்கும் தருணம்தான் உண்மையான தோல்வி. அதனால், நேர்மையை இழந்த வெற்றி எனக்கு வெற்றியல்ல. மனிதநேயத்தை இழந்த வளர்ச்சி எனக்கு வளர்ச்சியல்ல.

நம்பிக்கையை இழந்த சாதனை எனக்கு சாதனையல்ல. என் வாழ்க்கை எனக்கு கற்றுக் கொடுத்த மிகப்பெரிய பாடம், பாதை எவ்வளவு கடினமாக இருந்தாலும், பயணம் அர்த்தமுள்ளதாக இருந்தால், அந்தப் பயணம் ஒருபோதும் வீணாகாது.

ஒரு நாள், மக்கள் என்னுடைய வெற்றிகளை மட்டும் நினைவில் வைத்திருந்தால், அது முழுமையான கதை அல்ல. அவர்கள், அந்த வெற்றிகளுக்குப் பின்னால் இருந்த விடாமுயற்சியையும், அமைதியான போராட்டங்களையும், மீண்டும் மீண்டும் தொடங்கிய தைரியத்தையும் நினைவில் வைத்திருந்தால், அதுவே என் வாழ்க்கையின் உண்மையான வரலாறு.

எனவே, நான் வெற்றியை நேசிக்கிறேன். ஆனால், தோல்வியை மதிக்கிறேன். ஏனெனில், வெற்றி என்னை உலகிற்கு அறிமுகப்படுத்தியது. தோல்வி என்னை ஒரு மனிதனாக உருவாக்கியது. அந்த இரண்டு ஆசிரியர்களுக்கும், நான் வாழ்நாள் முழுவதும் நன்றியுள்ளவனாக இருப்பேன்.

அதுவே என் வாழ்க்கையின் மிகப் பெரிய பாடம். அதுவே என் பயணத்தின் உண்மையான வலிமை. அதுவே என் வெற்றியின் அடித்தளம்.